Ana Sayfa
 
İLGİLİ BAŞLIKLAR
Klasik Türk Müziği
Türk Halk Müziği
Askeri Müzik
Popüler Müzikler
Çağdaş Türk Müziği

ÇALGILAR
 
VURMALI SAZLAR

 

Kaşık vurmalılar
           Kaşık
Metal vurmalılar
           Zil
Toprak vurmalılar
           Küp, darbuka
Kemik vurmalılar
           Kemik
Kasnak vurmalılar
           Davul
           Koltuk Davulu
           Nağara
           Tef

Davul

Türk Halk Müziği vurmalı sazlarının en karakteristik sazı olan Davul yurdun her yöresinde yaygın olarak çalınır. Bir kasnağın iki tarafına deri gerilmesi suretiyle meydana gelir. Davulun sağ elde tutularak vurmaya yarayan başı topuzlu sopasına çomak (tokmak) ve sol elde tutulanına çubuk (zibzibi) denir. Davulun Türkçe "Toval, Tovıl ya da Tovul" dan ya da Arapça "Tabl" dan türemiş bir sözcük olma ihtimali kuvvetlidir. Kırgız Türklerinin kullandığı "Dool Çalmak" deyimi günümüz Türkçesinde davul çalmak anlamındadır. Tabulga, Balaban, Davulbaz gibi çeşitli isimlerle anılan Davul, köylerde yerli müzikçiler ya da Abdallar tarafından şehirlerde de mehterhane ve bando tarafından kullanılır.

Küp (Darbuka)

Anadolu'nun birçok yerinde özellikle kadınlar tarafından rağbet gören ve çalınan bir halk sazıdır. Esas olarak kırmızı topraktan yapılır. Ağız kısmına gerilen keçi ve dana derisi ısıtılmak suretiyle güzel ses çıkartmaya yarar. Anadolu'nun değişik yörelerinde darbukaya şu isimle rastlamak mümkündür: Dümbelek, deblek, dömbek, debleh, güpgüp v.s. Ayrıca kadınlar arasında leğen, bakraç, güğüm çalmak adettendir.

Kaşık

Ağaçtan yapılma yemek kaşıklarının aynı zamanda bir vurma saz olduğu bilinmektedir. Yurdumuz birçok bölgesinde olduğu gibi Konya, Silifke, Balıkesir, Bursa gibi illerin halk oyunlarında oldukça yaygın olarak kullanılır.

Zilli Maşa 

Maşa biçiminde iki ana kolun uçlarına yerleştirilen karşılıklı zillerden ibarettir. Kollar kapandıkça ziller üst üste gelerek ses çıkartır.

Tef (Def) 

Anadolu'nun her yöresinde bilinen tef 20-40 cm çapında bir kasnak ve tek yüzüne gerilmiş ince bir deriden ibarettir. Kasnak açılan yarıklara 3-5 çift ince pirinçten yapılan ziller geçirilerek çalgının ritminin zenginleşmesi sağlanır. Bazı yörelerde sade olanları da vardır. Yörelere ve kullanıldıkları yere göre değişik isimler alırlar. Zilli tef, parsa tef, çingan tefi, ayıcı tefi, acem tefi, kına tefi, semai tefi, fasıl tefi, karagöz tefi gibi...



  Bendir Ses Örnegi
  Çömlek Darbuka Ses Örnegi
  Asma Davul Ses Örnegi
  Zilli Tef Ses Örnegi
  Darbuka Ses Örnegi
  Davul Ses Örnegi
 
 
 
 
Türk Müziğinin
Tarihi ve Dönemleri
Besteciler, İcracılar
ve Müzikologlar
Türk Müziği Türleri
Çalgılar
Türk Müziği Eserleri
Türk Müziği Sözlüğü
Makaleler
Söyleşiler
Adres ve Topluluklar
Bağlantılar
 

eposta adresi (gerekli)
 
  
  
 
 
 
 
Ana Sayfa | Hakkımızda | Telif Hakkı ve Gizlilik | İletişim | Künye | Site Haritası
Turkish Cultural Foundation | Turkish Culture | Turkish Cuisine